Последние посты
مصطفی ملکیان
11 нояб., 09:43
🔴چرا برخی دوستی با حیوانات را به دوستی با انسانها ترجیح می دهند ؟| راهکار عمق و افزایش دوستی هایمان چیست ؟✍️مصطفی ملکیان🔹آیا از خود پرسیده اید کسانی که سگ و گربه با خودشان نگه میدارند و معامله یک انسان با انسان دیگر را با آن دارند یعنی خیلی به آن توجه می کنند به سلامت و شادی اش توجه می کنند و البته کارکردهایی که انسانی از انسان دیگر می گیرد از او می گیرند با او درد دل می کنند و پارک می روند. خیلی احتمال داشت که اگر همین رابطه را با انسان دیگری داشتند طول این معاشرت به اندازه ی معاشرتشان با سگ و گربه نبود. سوال دیگری را که مهمتر است نپرسیدم که چرا به جای اینکه یک معاشر همنوع انتخاب کند معاشر ناهمنوع انتخاب می کند سوال روبنایی تر را می پرسم که چرا احتمال دارد با انسانی اگر زندگی کنیم نزاع پیدا کنیم ولی در دوستی با یک سگ و گربه این نزاع را نداریم.🔹حتی ممکن است سگ و گربه ای که با او زندگی می کنیم صندلی خانه را کثیف کند و خرابکاری کند ولی دوستی مان با او به هم نمی خورد ولی اگر این کار را یک انسان انجام دهد دوستی مان به هم می خورد. اگر دقت کنیم رمز استمرار دوستی مثبت با غیر همنوع خودمان این است که انسان سگ و ... را نسبت به خیلی امور جاهل می داند و معتقد است که آنها خبر از قوانین فیزیک و شیمی روانشناختی دقیقا ندارند یک نوع معذوریت و موجهیت و معاف بودن از سرزنش و کیفر برایش قائل است که ناشی از جاهل است.🔹نظیر همین رفتار را اگر بچه سه ساله کند نیز از او می گذرد زیرا میداند از سر ندانستن چنین کرده است. اما در مورد انسان دیگری نمی تواند این معذوریت را قائل شود. حتی گاهی سگ و یا ... به ما ضرری می زند که می دانیم در آن زمینه اطلاعاتش کم نبوده ولی باز معاف از کیفر و سرزنش می دانیم او را به خاطر اینکه ما برای حیوانات سوء نیت قائل نیستیم. قائل به پستوی ذهنی برایشان نیستیم. برای بچه ها هم همین طور قائل هستیم. یعنی از سرزنش و کیفر معافشان می کنیم زیرا برای بچه ها هم سوء نیت قائل نیستیم. موجودی می تواند سوء نیت داشته باشد که پستوی ذهنی و تاریکخانه ذهنی داشته باشد برای اینکه موجودی پستوی ذهنی داشته باشد باید دو شرط روانشناختی دیگری داشته باشد که داستانش طولانی است. اینکه آدم می تواند سالها با سگ و گربه زندگی کند به خاطر این است که قائل است که جاهلند و سوء نیت ندارند.🔹راهکار اینکه ما دوستی مان افزایش و عمق پیدا کند این است که در این دو پیش فرض شک کنیم. اگر بتوان این دو پیش فرض را تضعیف کرد رابطه دوستی مان افزایش و عمق پیدا می کند. کم کم معامله ای که با بچه پنج شش ساله می کنیم یا همان رفتاری که با سگها و گربه ها و میمونها می کنیم با بقیه انسانها می کنیم: 1. آدمها نه به جهت باورهایشان آنقدر که ما فکر می کنیم مجهز هستند نه به لحاظ خواسته هایشان خواسته هایی آنقدر آگاهی که ما گمان می کنیم دارند. 2. اگر توجه کنیم هر کدام از ما [از وقتی به دنیا آمدیم] از یک نقطه راه نیفتاده ایم و محال است دو انسان از یک نقطه به راه افتاده باشند. در این صورت نسبت به آنها که از ما عقب افتاده اند عاطفه منفی پیدا نمی کنیم.➖درسگفتار روانشناسی اخلاق ،ترم تعلیم و تربیت اخلاقی ، موسسه پرسش@mostafamalekianمصطفی ملکیان
8 нояб., 17:47изменён
🔴 فایل صوتی بزرگداشت نودمین سالگرد تولد استاد محمد مجتهد شبستری؛ با سخنرانی استاد مصطفی ملکیان @mostafamalekianمصطفی ملکیان
8 нояб., 17:47
🔴 فایل صوتی بزرگداشت نودمین سالگرد تولد استاد محمد مجتهد شبستری؛ با سخنرانی استاد مصطفی ملکیان@mostafamalekianمصطفی ملکیان
5 нояб., 11:28изменён
🔴مصطفی ملکیان:🔹من معتقدم فقط و فقط در سکوت است که انسان هم از نظر فکری، هم از نظر احساسی و هم در شناخت نیازها و خواسته‌هایش به روشنی می‌رسد. ما در سخن گفتن غبار ایجاد می‌کنیم و بعد در میان همین غبار شکایت می‌کنیم که چرا نمی‌بینیم.@mostafamalekianمصطفی ملکیان
26 окт., 17:15изменён
🔴مدّعیاتِ عمده و اصلى کتاب" کار همچون زندگی"✍️مصطفی ملکیان1️⃣هر فردِ انسانى براى اداء رسالتى ( calling یا vocation ) خاص، که منحصر به او است، آفریده شده است. ویژگیهاىِ خاصِ جسمانى-ذهنى-روانى که به هرکس داده شده‌اند، و با ویژگیهاىِ هیچکسِ دیگر عینیت و وحدت ندارند، فقط بدین جهت داده شده‌اند که او را به اداءِ آن رسالت قادر سازند.2️⃣ اگر آن رسالتِ خاص کشف نشود و/یا زندگى براساس آن تنظیم نشود آدمى پیوند خود را با ژرف جانِ خود از دست می دهد و، درنتیجه، هرگز روىِ رضایت و خشنودى از خود و زندگىِ خود را نخواهد دید. وانگهى، بخشى از تیمارِ جان را وانهاده است.3️⃣ پس، اگر آن رسالت معلوم شد باید کارِ عُمْرانه ( Life’s Work یاLife-Work )ىِ شخص شود، بدین معنا که، هیچگاه، از پرداختن به آن سر نپیچد و هرچه را با آن موافقت ندارد یا مخالفت دارد از حریم زندگى خود براند و دور کند.4️⃣ کشفِ رسالت و کارِ عمرانه، درست، همچون کیمیاگرى است؛ و این مشابهت لااقل از دو جهت است: یکى اینکه هردو فرآیندى بسیار طولانى و، البتّه بسیار پالایشگرانه دارند که طىِّ آن صبوری فوق‌العاده می‌طلبد؛ و دیگر اینکه در هردو خودِ همین فرآیند اهمیتى دارد بسیار عظیم‌تر از فرآورده‌اى که از آن فرآیند حاصل می‌آید، به گونه‌اى که گویى نتیجه‌ىِ نهایى و مطلوبِ طى فرآیند خودِ طى فرآیند است. غرض از این تشبیه این است که همین که، در طولِ عمرت، دل مشغولِ یافتنِ رسالت و کارِ عمرانه‌ات باشى پاداشِ خود را یافته‌اى.5️⃣ کارِ عمرانه به زندگىِ آدمى یکپارچگى و وحدتِ انداموار (organic) معنا و کمال می‌بخشد. زندگى‌ای که در آن به کارِ عمرانه‌ات اشتغال نداشته باشى لحافى چهل‌تکّه است و وحدت ندارد و نیز ارکسترى بی‌ره‌بَر است که از هرگوشه و کنارش آوایى جدا و ناهماهنگ به گوش می‌رسد. وانگهى، هیچ‌یک از اجزاءاش چنان نیست که به کلّ معنایى واحد بدهد. و، از همه‌ىِ اینها گذشته، رو به کمال ندارد و، دم به دم، پریشیده‌تر و ناقص‌تر می‌شود.6️⃣شغل ( occupation ) و حرفه ( profession) آدمى باید هماهنگ با، و حتى برآمده از دلِ، کارِ عمرانه‌اش باشد. شغل و حرفه‌اى که چنین نباشد بسا که درآمد یا لذّت به همراه داشته باشد؛ امّا، سرنوشتى بد و نامطلوب براىِ شخص رقم می‌زند. شخصى که چنین شغل و حرفه‌اى دارد، درنهایت و در نهان، راضى نیست؛ و این عدم رضایت‌اش از شغل و حرفه به ناخشنودی در ساحتهاىِ دیگرِ زندگى، از جمله زندگىِ خانوادگی‌اش، نیز منجر می‌شود. «شغل، هرگز، فقط شغل نیست. همیشه پیوند دارد با فرآیندى ژرف و نادیدنى در جهتِ یافتنِ معنا در زندگى، از طریقِ کار».7️⃣ علامتِ شغل و حرفه‌اى که هماهنگ با کارِ عمرانه و برآمده از دلِ آن است این است که چون به آن بپردازى چنان در آن غوطه‌ور و به آن منجذب می‌شوى که زمان و مکان را از یاد می‌برى و گذرِ عمر را فراموش می‌کنى: فقط «وقتى که یکسره دل‌مشغولی می‌توانى فعّالیّتى را ببینى که زندگی‌ات را درخورِ زیستن می‌کند » در چنین وضعى تو، درواقع، در حالت مشاهدت وکشف و شهودى: «کشف و شهود می‌تواند نوعى از انجذاب در کار باشد که از خودآگاهى فارغ است و، بااینهمه، سرشار از تخیّل ».8️⃣ اشتغال به چنین شغلى از لحاظِ روانى، موجب پیدایشِ شادمانى، یعنى شادىِ ماندگار و پاینده و ژرف، در آدمى می‌شود و، بنابراین، یکى از بزرگترین فرصتهاىِ زندگى است.🔻به گمان راقمِ ابن سطور، التزام عملى به آنچه مور تعلیم می‌دهد به ویژه از دو حیث صعوبتِ فراوان دارد:🔹یکى اینکه نیازمندِ ممارستِ فراوان براىِ یافتن تحملِ تنهایی‌ای است که نتیجه‌ىِ گریزناپذیرِ طىِ طریق در راهِ یکتا، یگانه، و اختصاصىِ خود است، به گفته‌ى خود مور: «بخشى از [فرآیندِ] یافتنِ روح این است که از این عادتِ مانندِ دیگران اندیشیدن آگاه شوى و به راهِ خود بروى. جدا شدن از آنِ کسانى که به تو احساسِ تعلّق و هدف می‌داده‌اند بسا که دردناک باشد، امّا روحت در خطر است» 🔹و دیگر اینکه محتاج تمرین در صرفنظر از فرآورده، نتیجه، و موفقیت و حَصرِ توجه به فرآیند، سعى و کوشش، و بلوغِ شخصیت است. باز هم به گفتهىِ خود مور: «نکته صِرفِ موفقیت نیست، بل، از طریقِ سعى تبدیل شدن به شخصى عمیق‌تر، پیچیده‌تر، و بالغ‌تر است. بگذار تا کیمیاىِ سیر و سلوکِ طاقت‌شکنت در منشت حک شود و تو را به شخصیتى پرمایه بدل سازد.در این حال، هر کارى بکنى کیفیّت تجربه‌ات و ظرفیّت پخته شدن به مَدَدِ آن را خواهد داشت.» در عینِ حال، این دو وجه صعوبت سرِ سوزنى از درستى آموزه‌هاى مورد نمی‌کاهند.کدام چیزِ شریفى است که به سهولت دست‌یافتنى باشد؟💢مقدمه مصطفی ملکیان بر کتاب کار همچون زندگی، نوشته تامس مور، ترجمه محمد‌رضا سلامت@mostafamalekianمصطفی ملکیان
23 окт., 13:49изменён
🔴معیار شرافت انسان؛ رفتار با فرودستان✍مصطفی ملکیان🔹به نظر من، یکی از بهترین معیارها برای شناخت شرافت و ذات انسان، نحوه رفتار او با فرودستان است. از نوجوانی برای اینکه بفهمم کسی خوش‌گوهر و شریف است یا نه، بیشتر به رفتار او با کسانی توجه می‌کردم که از نظر اجتماعی در جایگاه پایین‌تری قرار دارند. انسان شریف کسی است که با آبدارچی اداره همان‌قدر محترمانه رفتار کند که با وزیر آن وزارتخانه؛ و حتی اگر لازم باشد، احترام بیشتری برای او قائل شود. اگر کسی با فرودستان رفتاری دارد که در برابر صاحبان قدرت از خود نشان نمی‌دهد، این تفاوت می‌تواند نشانه‌ای از منش واقعی او باشد.🔹شرافت واقعی در این است که انسان بفهمد ارزش وجودی آدمها به جایگاه اجتماعی آنها وابسته نیست. بالا و پایین بودن افراد در سلسله‌مراتب اجتماعی یک مسئله است و ارزش واقعی و انسانی آنها مسئله‌ای دیگر. انسان شریف کسی است که این تفاوت را درک کرده باشد و در رفتارش، شأن و ارزش انسانی افراد را مستقل از مقام و موقعیتشان به رسمیت بشناسد.@mostafamalekianمصطفی ملکیان
19 окт., 05:29
🔴هر باوری که ما را زنده نگه می‌دارد، لزوماً حقیقت ندارد«سودمندی عملی دلالت بر صدق نظری نمی‌کند.»✍مصطفی ملکیان🔹اینکه یک باور در عمل به ما کمک می‌کند، مشکلی را حل می‌کند یا حتی باعث بقای ما می‌شود، به‌خودی‌خود نشان نمی‌دهد که آن باور مطابق با واقع است. سودمند بودن یک چیز است و حقیقت داشتن چیز دیگری؛ از اولی نمی‌توان دومی را نتیجه گرفت. ممکن است دارویی سردرد ما را درمان کند، اما نظریه‌ای که بر اساس آن، دارو را ساخته‌اند، درست نباشد. مؤثر بودن دارو در درمان، به‌تنهایی درستیِ نظریهٔ پشت آن را ثابت نمی‌کند.در بحث فرگشت هم باید همین تمایز را در نظر گرفت.اگر نظریهٔ داروین را بپذیریم، باید توجه کنیم که باقی ماندن باورها، احساسات، عواطف و خواسته‌های ما، لزوماً به این معنا نیست که حقیقت را به ما نشان می‌دهند؛ ممکن است به این دلیل باقی مانده باشند که به حفظ بقای نوع ما کمک کرده‌اند. اینکه چیزی بقای نوع بشر را تضمین کند، غیر از این است که حقیقت را بیان کند. ممکن است ما به چیزی معتقد بوده باشیم و همین اعتقاد، نوع ما را باقی نگه داشته باشد؛ اما از این نمی‌توان نتیجه گرفت که آن اعتقاد حتماً درست بوده است. حتی ممکن است آگاهی از یک حقیقت، به‌جای کمک به بقای ما، بقایمان را به خطر بیندازد.🔹وقتی از قدیم می‌گفتند «حقیقت تلخ است»، یکی از معانی‌اش همین است: آنچه حقیقت دارد، همیشه برای زندگی ما بقا‌آور و ضامن ماندن ما نیست.🔹بنابراین، حتی اگر باوری برای ما بسیار روشن و بدیهی به نظر برسد و نسل‌های پیاپی با آن زندگی کرده باشند، صرف این ماندگاری و سودمندی، حقیقت داشتنش را ثابت نمی‌کند.🔹از اینکه «این باور به بقای ما کمک کرده است»، نمی‌توان نتیجه گرفت که «پس این باور حقیقت دارد».➖بخشی از سخنرانی "نقد_کتاب_ایدالیسم_تحلیلی"@mostafamalekianمصطفی ملکیان
18 окт., 04:56
🔴آیا بدون انکار خدا هم می‌توان مادی‌گرا بود؟| تفاوت ماتریالیسم و مادیت اخلاقی✍ مصطفی ملکیانمادی‌انگاری یا ماتریالیسم دو قسم بسیار متمایز از یکدیگر دارد: یکی «مادیت فلسفی» و دیگری «مادیت اخلاقی» یا «ارزشی». برای روشن شدن تفاوتشان، باید ببینیم هر کدام چه می‌گویند.ماتریالیست به معنای فلسفی چه کسی است؟ مادیت فلسفی یک نگرش به جهان هستی است. کسی که به این نگرش قائل است، معتقد است هیچ چیزی در جهان وجود ندارد، مگر اینکه حاصل تبادل ماده و انرژی باشد؛ یعنی حاصل تبدیل ماده به انرژی یا تبدیل انرژی به ماده.🔹اما ذهن ما و حالت‌های ذهنی‌مان چه می‌شوند؟ مادی‌گرایان در اینجا دو نظر دارند:بعضی می‌گویند اصلاً ذهن و حالات ذهنی وجود ندارند. اگر می‌پرسیم پس چرا ما به وجودشان قائلیم، پاسخ می‌دهند که این باور حاصل «روانشناسی عامیانه» ماست؛ در این روانشناسی است که گویی چیزی به نام ذهن و حالات ذهنی وجود دارد.🔹بعضی دیگر می‌گویند ذهن و حالات ذهنی وجود دارند، اما قابل فروکاستن به همان تبادل ماده و انرژی‌اند. به تعبیری، ذهن و امور ذهنی هم گویا لباس مبدل پوشیده‌اند؛ وگرنه اینها هم همان امور مادی‌اند.🔹با چنین نگرشی، دیگر نمی‌توان به وجود خدا یا روح و نفسِ غیرمادی قائل بود. این، مادیت فلسفی است؛ نگرشی که در طول تاریخ، بسیاری از فیلسوفان به آن قائل بوده‌اند.اما مادیت اخلاقی چیست؟ مادیت اخلاقی اصلاً ربطی به مادیت فلسفی ندارد؛ بلکه نظریه‌ای در ارزش‌شناسی است که خلاصه‌اش این است: یگانه چیزی که در زندگی اهمیت دارد، ثروت استدر اینجا «ثروت» را به معنایی به کار می‌برم که پول، مال و دارایی را هم در بر بگیرد. اگر معتقد باشید در زندگی انسانی فقط یک چیز دارای ارزش است و آن ثروت است، به مادیت اخلاقی قائلید. چون ارزش به معنای اهمیت داشتن است، ساده‌تر می‌توان گفت: در این نگاه، فقط ثروت مهم است و هیچ چیز دیگری در زندگی اهمیت ندارد. بر طبق این نظر، ثروت برای داشتن یک زندگی خوب و آرمانی، هم «شرط لازم» است و هم «شرط کافی»:• شرط لازم یعنی تا ثروتمند نباشید، زندگی خوبی نخواهید داشت. • شرط کافی یعنی اگر ثروت داشته باشید، دیگر برای زندگی خوب به هیچ چیز دیگری نیاز ندارید. اکثر ما انسانها در اکثر مقاطع تاریخی، به معنای اول مادی نبوده‌ایم؛ اما اکثریت ما به معنای دوم مادی هستیم.➖از سخنرانی «تعادل و توازن بین پول و معنویت»@mostafamalekianمصطفی ملکیان
22 сент., 07:53
🔴حسرتِ عمرِ بیشتر را می‌خوریم، اما با عمرِ باقی‌مانده چه می‌کنیم؟✍️مصطفی ملکیان🔹وقتی می‌گوییم «کاش بیشتر عمر می‌کردم»، خوب است یک سؤال دیگر هم از خودمان بپرسیم: عمرِ بیشتر را برای چه می‌خواهم؟ فرض کنید به شما اطمینان بدهند که سیصد سال عمر خواهید کرد. چه برنامه‌ای می‌ریزید؟ چه چیزهایی یاد می‌گیرید؟ چه کارهایی را آغاز می‌کنید؟🔹حالا بپرسید: چه بخشی از همان برنامه را با فرصتِ کنونی‌ام می‌توانم انجام بدهم؟ اگر عمرِ بیشتر را برای خواندن، آموختن، سفرکردن یا بودن با عزیزانمان می‌خواهیم، چرا سهمِ ممکنِ این کارها را همین امروز وارد زندگی نکنیم؟🔹 فرصتِ انجام همه‌چیز را نداریم؛ فرصتِ انجام بعضی چیزها هنوز هست نمی‌توانیم بگوییم اگر سیصد سال عمر داشتم، فلان کار را می‌کردم، اما چون عمرم کوتاه‌تر است، اصلاً سراغش نمی‌روم.🔹اگر فرصت خواندن صد کتاب را نداریم، می‌توانیم ده کتاب بخوانیم. اگر نمی‌توانیم همهٔ سرزمین‌های دلخواهمان را ببینیم، شاید دیدن یکی از آنها هنوز ممکن باشد. محدودبودن فرصت،مصطفی ملکیان
20 сент., 16:00изменён
🍃 برگی از خاطرات| دیدار نوروزی مصطفی ملکیان با محمدعلی موحد| سال ۱۴۰۴@mostafamalekianمصطفی ملکیان
20 сент., 15:13изменён
📚 نقد و بررسی کتاب «ایدئالیسم تحلیلی»«ایدئالیسم تحلیلی» رویکردی تازه به ذهن، واقعیت و نسبت میان ذهن و جهان عرضه می‌کند؛ رویکردی که در تقابل با فیزیکالیسم است و تصویری متفاوت از رابطه واقعیت و تجارب سوبژکتیو ارائه می‌کند.در این نشست، کتاب ایدئالیسم تحلیلی اثر برناردو کاستروپ با حضور مصطفی ملکیان، ابوتراب یغمایی و محمدمهدی نورالهی، مترجم کتاب، بررسی خواهد شد.🗓 یکشنبه ۵ مهر ۱۴۰۵ | ساعت ۱۸ 📍 «فضای در عین حال» خیابان کریمخان، ایرانشهر، سمندریان، پلاک ۳۰، بالای کتابفروشی دی@mostafamalekianمصطفی ملکیان
18 сент., 16:07изменён
🔴آهستگی و تراکم لذت✍مصطفی ملکیان🔹آهستگی در زندگی موجب تراکم لذت می‌شود و مواجهه‌ی باعجله با زندگی مانع لذت بردن از همه‌ی آن چیزهایی می‌شود که می‌توانند زندگی انسان را لذت‌بخش کنند. زندگی همواره در سکون، لذت خود را نشان می‌دهد.🔹یکی از رواقیون می‌گفت زندگی مثل تکه‌نانی است که در معرض آفتاب قرار گرفته است و به‌آرامی، اندک‌اندک، روغن نان به بیرون درز می‌کند و آن را تر می‌کند؛ لذت زندگی در حکم همین روغن نان است که تنها در اثر روندی آرام و آهسته خود را آشکار می‌سازد.🔹به فواید دیگر آهستگی، در فهم و در اخلاقی شدن انسان، کاری ندارم و اینجا فقط از منظر بُعد زیبایی‌شناختی آن را مطرح می‌کنم. هر کاری را که دوست ندارید، اگر با طمأنینه انجام دهید، حتماً از آن لذت خواهید برد؛ و هر کاری را که دوست دارید، اگر با عجله انجام دهید، از آن لذت نخواهید برد.آهستگی در برابر شتاب🔹میلان کوندرا، نویسنده‌ی پست‌مدرن روزگار ما، رمان کوچکی دارد به نام آهستگی که در آن تمام سخنش این است که انسان چون عجلهمصطفی ملکیان
16 сент., 14:27изменён
🔴 دوره های مصطفی ملکیان در روزهای آینده:1️⃣دوره مجازی «روانشناسی اخلاق لاروشفوکو؛ مروری بر کتاب تأملات فرانسوا دو لاروشفوکو»زمان: شنبه‌ها، ساعت ۱۸ تا ۱۹:۳۰، به صورت آنلاین بر بستر اسکای‌روم، شروع دوره: ۴ مهر ماه➖لینک ثبت نام: https://neekman.ir/product/maxims/2️⃣ترم دوم درسگفتار آنچه واقعاً اسپینوزا می‌گفت با محوریت کتاب:«روح اسپینوزا؛ شفای جان» به صورت آنلاین در اسکای‌رومزمان: سه‌شنبه‌ها، ساعت: ۱۹ تا ۲۱ | شروع دوره: ۳۱ شهریور➖برای ثبت نام به ایدی زیر در تلگرام پیام بدید؛ @nezhyarvan95@mostafamaleianمصطفی ملکیان
16 сент., 14:23изменён
🔴 نشست بررسی و نقد کتاب سایه خدا از نشر ققنوس با سخنرانی مصطفی ملکیان، فردا (پنج‌شنبه)، ساعت ۱۶▫️مکان: تهران، خیابان انقلاب، خیابان ۱۲ فروردین، کوچه‌یِ وحید نظری غربی، نبش بن‌بست جاوید دوم، پلاک ۲، تالار گفت‌وگوی ققنوس➖حضور برای همگان آزاد و رایگان است@mostafamalekianمصطفی ملکیان
16 сент., 08:36изменён
🔴فایل صوتی نشست معرفی و بررسی کتاب «احساسات اخلاقی، واقعیت اخلاقی و پیشرفت اخلاقی» نوشته تامس نیگل| سخنرانان: عبدالکریم سروش، مصطفی ملکیان، یاسر میردامادی، جواد حیدری و حسین کمالی| حلقه دیدگاه نو@mostafamalekianمصطفی ملکیان
11 сент., 09:51изменён
🔴سخنرانی مصطفی ملکیان با عنوان اندیشه و شعر هوشنگ ابتهاج➖مشاهده این ویدیو در یوتیوب@mostafamalekianمصطفی ملکیان
9 сент., 12:11
🔴معرفی و بررسی کتاب احساسات اخلاقی، واقعیت اخلاقی و پیشرفت اخلاقی نویسنده: تامس نیگلبا حضور: دکتر عبدالکریم سروش استاد مصطفی ملکیان دکتر یاسر میردامادی و دکتر جواد حیدری (مترجم کتاب)Sep 13, 2:00 PM EST شنبه ۱۴۰۵/۰۶/۲۱، ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تهرانلینک جلسه در گوگل‌میت:https://meet.google.com/axd-pknu-fpg@mostafamalekianمصطفی ملکیان
5 сент., 04:36изменён
🔴 چگونه جامعه اخلاقی تری داشته باشیم؟ چرا با زور و پاداش نمی‌توان جامعه‌ای اخلاقی ساخت؟✍مصطفی ملکیانبرای ساختن جامعه‌ای سالم که انسانها در آن امکان شکوفایی داشته باشند، ظاهراً آخرین پناهگاه ما اخلاق است. اما اخلاقی‌شدن انسان دشوار است و اخلاقی‌کردن دیگران، از آن نیز دشوارتر. برای هموارترکردن این مسیر، توجه به چند نکته ضروری است:1⃣ اخلاق را تا شناخت قطعی جهان به تعویق نیندازیم جهان بسیار پیچیده‌تر از آن است که بتوانیم به شناختی قطعی و کامل از آن برسیم. پس نمی‌توانیم ابتدا نقشه جهان را مو‌به‌مو بشناسیم و بعد تصمیم بگیریم چگونه اخلاقی زندگی کنیم. در اخلاق باید بیش از عقاید انسانها به کردارشان توجه کنیم. سوسیالیست، لیبرال، متدین، بی‌دین، دین‌گرا و دین‌ستیز، همگی می‌توانند اخلاقی باشند. اخلاقی‌زیستن به عمل انسان مربوط است، نه تعلق او به یک نظام عقیدتی خاص.2⃣ در برابر رازها سکوت کنیم مسئله را می‌توان حل کرد و مشکل را می‌توان رفع کرد؛ اما راز چیزی است که عقل بشر درباره نفی یا اثباتمصطفی ملکیان
2 сент., 05:33
🔴از «افتخار به فردوسی» تا «آموختن از فردوسی»✍مصطفی ملکیان🔹ایران الان ۸۰ میلیون نفر جمعیت دارد. آیا به نظر شما ۱۰۰۰ نفر از این ۸۰ میلیون نفر، شاهنامه را از اول تا آخر خوانده‌اند؟ نخوانده‌اند. یعنی ما از ۸۰ میلیون جمعیتمان، بی‌شک معتقدم هزار نفر هم شاهنامه را از اول تا آخر نخوانده‌اند.🔹این توقع که ما بخواهیم ۸۰ میلیون نفر شاهنامه را بخوانند، واقع‌بینانه نیست. پس بالیدن تو به فردوسی، بالیدن به چیست؟ بالیدن به کسی است که اصلاً نمی‌دانید چه گفته؛ کسی که حتی یک صفحه از شعرش را نمی‌توانید بخوانید. یعنی به چه چیزی می‌بالید؟ به یک امر موهوم دارید می‌بالید.@mostafamalekianمصطفی ملکیان
31 авг., 19:19изменён
🔴سه نقطه ضعف حوزه های علمیه✍مصطفی ملکیان@mostafamalekian
Бот обратной связи для своего канала — бесплатно
Подписчики пишут боту, вы отвечаете реплаем, ваш аккаунт скрыт. Создаётся в одно касание.
Как это работает →
