Latest posts
Khabgard | خوابگرد
14 Nov, 10:46
شوروم را اگر نمی‌شناسید، پلتفرمی است در حوزه‌ی ادبیات و هنر که نزدیک به سه سال است در زمینه‌ی انتشار دیجیتالِ ناداستان، داستان و آثار تصویری و صوتی فعالیت می‌کند.تمرکز اصلی شوروم در این سال‌ها بر ناداستان فارسی بوده؛ از جستار و روایت شخصی تا روایت مستند و تجربه‌هایی در مرز ادبیات و روزنامه‌نگاری.در کنار ناداستان، داستان کوتاه، عکس و تصویرگری نیز بخشی از آثار منتشرشده در شوروم را تشکیل می‌دهند.بخش صوتی شوروم، «رادیو شوروم»، نیز در امتداد همین فعالیت شکل گرفته است. در رادیو شوروم نسخه‌ی صوتی بخشی از آثار منتشرشده در سایت و همچنین مجموعه‌ای از برنامه‌های صوتی مستقل منتشر می‌شود و تعداد اپیزودهای آن تا امروز به بیش از ۲۰۰ قسمت رسیده است.تلگرام شوروم: @ShurumCloudوب‌سایت: https://shurum.cloud/اینستاگرام: https://www.instagram.com/shurum.cloudشوروم: مِهی که سپیده‌دمان سطح زمین را می‌پوشاند و با طلوع خورشید محو می‌شود.@KhabGardشورومشوروم ۵۱ | ناداستان و داستان | خانه | شورومپلتفرم هنری شوروم | خانه‌ای امن برای انتشار لحظه‌های زندگی در قالب روایت، جستار، داستان، تصویرگری، عکس و پادکستKhabgard | خوابگرد
13 Nov, 12:45edited
این دام است، همگی‌تان را می‌اندازند ته دره!هرگز نخواهیم دانست که چه بر سر غفار حسینی در شامگاه ۲۰ آبان ۱۳۷۵ رفت، وقتی گماشتگان بُت اعظم، شبانه به خانه‌اش یورش بردند، کتکش زدند و با تزریق پتاسیم سکته‌اش دادند.تا چند روز هیچ‌کس خبردار نشد، تا که همسایگان به کلانتری اطلاع دادند چراغ‌ها روشن است و صدای رادیو قطع نمی‌شود.علت تهدید کردنش پافشاری او بود به حق آزادی بیان و مخالفتش با سانسور، و به حضور فعالی که در «جمع مشورتی کانون نویسندگان» داشت.بعدها اما گفتند که دلیل کشتن و سر به نیست کردنش این بود که به قول هوشنگ گلشیری با یک جمله قوی‌ترین تحلیل‌ها را از وضعیت می‌کرد...@KhabGardمتن کامل یادنامه‌ای مبسوط که کاربر «آدورنو» در سی‌ساله شدن قتل غفار حسینی در ایکس منتشر کرد👇 https://khabgard.com/9606/خوابگردغفار حسینی؛ «این دام است، همگی‌تان را می‌اندازند ته دره!»غفار حسینی چند روز قبل از ۲۰ آبان ۱۳۷۵ به یکی از دوستان نویسنده‌اش گفته بود که دیشب با جعبه شیرینی برای آخرین تهدیدها به خانه‌ام آمده بودند.2,020Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
9 Nov, 17:47
سفر بی‌مثال ساموئل بکت به آلمان هیتلری؛ از بدبختی خنده‌دار تا «در انتظار گودو»در پاییز ۱۹۳۶، بکت سی‌ساله هنوز نویسنده‌ای گمنام بود. نخستین رمانش، «مرفی»، منتشر نشده بود و خودش در زندگی‌اش سرگردان بود. در چنین وضعیتی از ایرلند راهی کشوری شد که تنها سه سال از به قدرت رسیدن هیتلر در آن می‌گذشت.بکت شش ماه در آلمان از این سو به آن سو رفت، از موزه‌ها و مجموعه‌های هنری دیدن کرد، با هنرمندان و روشنفکران به معاشرت نشست و مشاهداتش را در دفترچه‌هایی نوشت که اصلاً قصد انتشارشان را نداشت.۹۰ سال بعد، تابستان امسال، این یادداشت‌ها برای نخستین بار به‌صورت کامل در قالب یک کتاب حجیم منتشر شده با عنوان «ساموئل بکت: دفترچه‌های سفر به آلمان؛ ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۶ تا اول آوریل ۱۹۳۷».اهمیت این دفترچه‌ها فقط در شناخت سال‌های شکل‌گیری جهان ادبی ساموئل بکت نیست. این یادداشت‌ها و دفترچه‌ها تصویری زنده از زندگی روزمره، فضای فرهنگی و مناسبات اجتماعی آلمان نازی هم ترسیم می‌کنند؛ تصویری از نگاه نویسنده‌ای جوان که احتمالاً روحش هم خبر نداشت تجربه‌های این سفر چگونه در آثار آینده‌اش بازتاب خواهد یافت؛ از جمله وقتی «در انتظار گودو» را خلق کرد.توماس مولتسان، روزنامه‌نگار و نویسنده‌ی آلمانی، در مقاله‌ای با عنوان «سریع نولده بخر!» که در روزنامه‌ی آلمانی «یونگه ولت» منتشر شده، با تکیه بر این یادداشت‌ها سفر بکت را بازخوانی کرده است.نویسنده عنوان مقاله‌اش را از جمله‌ای در یادداشت‌های خودِ بکت گرفته است که وقتی در نوامبر ۱۹۳۶ شنید قرار است کتاب‌های مربوط به آثار ارنست بارلاخ و امیل نولده را ممنوع کنند، نوشت: «سریع نولده بخر!»@KhabGardبرگردان فارسی این مقاله‌ی مفصل و شیرین را در خوابگرد بخوانید. 👇 https://khabgard.com/9589/خوابگردسفر بی‌مثال ساموئل بکت به آلمان هیتلری؛ از بدبختی خنده‌دار تا «در انتظار گودو»در پاییز ۱۹۳۶، بکتِ سی‌ساله هنوز نویسنده‌ای گمنام بود و خودش هم سرگردان. در چنین وضعیتی از ایرلند راهی کشوری شد که تنها سه سال از به قدرت رسیدن هیتلر در آن می‌گذشت؛ آلمان.1,510Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
9 Nov, 16:55
forwarded from @radiofarda
🔸بخش زیادی از کتاب‌های نفیس کتابخانه مجتبی مینوی، نویسنده، پژوهشگر و ادیب سرشناس ایرانی در اثر سیلاب و باران شامگاه شنبه ۱۶ آبان تهران آسیب دید.🔸تصاویری که معصومه احمدی آن‌ها را ثبت کرده و در خبرگزاری کتاب ایران منتشر شده است نشان می‌دهد بسیاری از کتاب‌های این کتابخانه در اثر ورود آب به ساختمان خیس شده‌اند.🔸محمد دهقانی، نویسنده، منتقد ادبی و عضو هیئت امنای این کتابخانه دلیل این اتفاق را عدم نظارت بر ساختمان از سوی مسئولان و گرفتگی ناودان عنوان کرده است.🔸دهقانی در گفت‌وگو با ایبنا گفت: «این کتاب‌ها که الان خیس شده و بچه‌ها با سشوار و پنکه در حال خشک کردنشان هستند، همه نفیس هستند و چیزی نیستند که کسی بتواند برای اینها جایگزین بگذارد.»🔸این عضو هیئت امنای کتابخانه مینوی با ابراز تاسف از اینکه ثروت ملی و فرهنگی کشور در حال تخریب است، افزود: «من زمان جنگ هم مدام نگران بودم چون این اطراف را هم زدند. شیشه زمان جنگ شکسته و ما تازه الان با یک پلاستیک پنجره را پوشانده‌ایم. نیامدند حتی این شیشه را عوض کنند.»@RadioFarda1,500Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
8 Nov, 13:31
forwarded from @mahmoudianmehdi
❇️ پلمب دوباره دو کتاب‌فروشی در تهران؛ «دی» و «خانه کتاب ارسا» تعطیل شدند✍🏻خبرنامه‌ها:کتاب‌فروشی «دی» و «خانه کتاب ارسا»، دو مرکز فرهنگی در تهران که روبه‌روی یکدیگر قرار دارند، بار دیگر پلمب شدند. خبر تعطیلی اجباری این دو مجموعه روز شنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ منتشر شده است.🔹این دو کتاب‌فروشی پیشتر نیز چندین بار با پلمب و تعطیلی اجباری مواجه شده بودند. با این حال، هنوز علت مشخص پلمب اخیر، نهاد صادرکننده دستور و مدت احتمالی تعطیلی آن‌ها اعلام نشده است.🔹کتاب‌فروشی «دی» از جمله مراکز فرهنگی است که پیشتر در ارتباط با اجرای حجاب اجباری با برخورد نهادهای انتظامی روبه‌رو شده بود. این کتاب‌فروشی در مهرماه ۱۴۰۲ نیز همراه با چند کتاب‌فروشی دیگر در تهران پلمب شد.🔹پلمب دوباره این دو مجموعه در شرایطی رخ داده که طی ماه‌های گذشته، گزارش‌های متعددی از تعطیلی اجباری کافه‌ها، کتاب‌فروشی‌ها و دیگر مراکز فرهنگی و صنفی در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است.🔹بر اساس گزارش‌های منتشرشده، تنها در فاصله ۲۰ تیر تا ۱۰ مرداد ۱۴۰۵، دست‌کم ۲۳ واحد صنفی در شهرهای مختلف کشور پلمب شدند. در بسیاری از موارد، رعایت نکردن حجاب اجباری از سوی کارکنان یا مشتریان و اتهام‌هایی مانند «هنجارشکنی» و «عدم رعایت شئونات اسلامی» از دلایل اعلام‌شده برای این برخوردها بوده است.🔹همچنین بر اساس آمار سالانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۱۹۱ مورد پلمب اماکن تجاری و صنفی ثبت شده است.🔹تکرار پلمب مراکز فرهنگی، علاوه بر محدود کردن فعالیت اقتصادی صاحبان این کسب‌وکارها، نگرانی‌هایی درباره آزادی فعالیت فرهنگی و استفاده از تعطیلی اجباری به‌عنوان ابزاری برای اعمال محدودیت‌های اجتماعی ایجاد کرده است.@MahmoudianMehdi2,180Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
1 Nov, 17:23edited
رازهای سربه‌مهر محمد معینی . نه فقط من که احتمالاً هر بلاگر قدیمی دیگری این روزها هربار کلمه‌ی «بلاگر» را می‌شنود، دچار اعوجاج ذهنی می‌شود؛ بس که تعریف بلاگر از زمان به دنیا آمدنش تا امروز دگرگون شده است. شتاب این دگرگونی به‌اندازه‌ای است که حتا به همین زودی نیاز است توضیح بدهی وبلاگ و بلاگر وقتی پدید آمد، چه شکلی بود و تعریفش چه بود. و توضیحش به همان سختی است که بخواهی تلفن‌های قدیمی با شماره‌گیرهای چرخشی را برای نسل‌های جوان شرح بدهی؛ به همین ماسیدگی تاریخی!تلفن‌های قدیمی فقط وسیله‌ی ارتباطی نبودند؛ کانون و جلوه‌گاه هزار رویداد شخصی و اجتماعی بودند. از یک متولد دهه‌ی چهل یا پنجاه یا حتا اوائل دهه‌ی شصت بخواهید از آن تلفن‌های چرخشی بگوید تا درک کنید که این اجداد موبایل‌های امروز خودشان تا چه اندازه‌ی حیرت‌آوری به‌عنوان یک ابژه در گوشه‌گوشه‌ی تاریخ زندگی آدم‌ها حک شده‌اند. وبلاگستان و بلاگرهایشان چنین حکایتی در برابر تعریف امروزی بلاگر دارند.پیشتر جایی گفته‌ام که تاریخچه‌ی وبلاگستان تلاش برای ساختن بود و کوشش برای از دست ندادن؛ تاریخ مبارزه با فراموشی. برای آن‌که دنیای ذهن و بیرون‌مان را مکتوب کنیم تا بدانیم بر چه ایستاده‌ایم و چرا. تا خود را بشناسیم و درستی‌ها و خطاهایمان را. حتا روزمرگی‌نویسی‌های وبلاگی هم اغلب از سرِ مقاومت در برابر سکون بود؛ بخشی در برابر سکون خودمان و دوستان‌مان، و بیشتر در برابر سکون تزریقیِ فرمانفرمایان روز.وبلاگ فقط دفتر خاطرات روزانه‌ی نسل ما نبود، دفتر فکر کردن ما بود و نوشتن آن‌ها تا ببینیم از کجا به کجا رسیده‌ایم و می‌توانیم رسید؛ جهانی پرارجاع که ما را از سیرِ باری‌به‌هرجهت دور نگه می‌داشت؛ جهانی که نقطه‌ی اصلی ما در مواجهه‌ی جدی با خود و دنیای پیرامون بود، به‌دور از واکنش‌های آنی و تخلیه‌های هیجانی.همه‌ی اینها مبارزه‌ی ما بود علیه فراموشی؛ مبارزه‌ای که با پدید آمدن شبکه‌های اجتماعی هر روز بیشتر از دیروز سخت‌تر شد.وبلاگ در آن دوران دعوت به ضیافت پرشکوه خواندن و نوشتن و تأمل کردن در باغ‌های خلوت با خویشتن بود. و در این میان، وبلاگ «راز سربه‌مهر» محمد معینی از آن‌ها بود که افزون بر دعوت مخاطب به این ضیافت شخصی، آینه‌ای از رویدادهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی را هم پیش رو می‌گذاشت.گزیده‌ای از آن یادداشت‌ها که معینی در کتاب «من وبلاگ‌نویسم» گرد هم آورده، فقط روایت یک روند ذهنی یا شخصی نیست، ثبت روندی تاریخی است از بی‌شمار رویداد که برخی از آن‌ها در گذر پرشتاب حوادث اجتماعی و سیاسی و فرهنگی ایران در یکی دو دهه‌ی اخیر از یاد رفته‌اند؛ نه فقط خودشان که حال‌وهوای پیرامون‌شان نیز.این کتاب همان تلفن قدیمی با شماره‌گیر چرخشی است که حالا پیش روی ما گذاشته‌اند تا گوشی‌های هوشمند (هوش‌بند؟)مان را برای ساعتی کنار بگذاریم و خاطرات و روایات حبس‌شده‌ی درون آن را یکی‌یکی بشنویم (بخوانیم). ■آنچه خواندید، مقدمه‌ای است که پاییز ۱۴۰۴ برای کتاب محمد معینی نوشته بودم و حالا او از انتشار اینترنتی‌اش خبر داده است.دفتر نخست این کتاب که هنوز از این‌جا قابل تهیه است، با سانسور حدود چهار هزار کلمه منتشر شده بود. این یکی اما با حجم سه برابر بیشتر و آنلاین و رایگان منتشر شده است.معینی خودش نوشته است: «خیلی دوست داشتم این دفتر نیز در هیبت کتاب در کتابخانه‌ها جا می‌گرفت؛ شاید که فردای روز آزادی و صلح چنین باشد. مایه‌ی سپاس بسیار من خواهد بود اگر تا جایی که صلاح و میسر می‌دانید، بازنشرش کنید. مشتاق نقد و نظرم در آدرس ایمیلی که در پیش‌گفتار نویسنده آمده یا از هر راهی که هست و سراغ دارید.»کتاب را از کانال خودش دانلود کنید.@KhabGardخوابگرددفتر دوم از رازهای سربه‌مهر محمد معینیاین کتاب همان تلفن قدیمی با شماره‌گیر چرخشی است که حالا پیش روی ما گذاشته‌اند تا گوشی‌های هوشمند (هوش‌بند؟)مان را برای ساعتی کنار بگذاریم و خاطرات و روایات حبس‌شده‌ی درون آن را یکی‌یکی بشنویم (بخوانیم).1,820Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
28 Oct, 05:40
forwarded from @radiofarda
جعفر پناهی در پرونده‌ای تازه به بیش از پنج سال حبس و مصادرۀ اموال محکوم شد🔸مصطفی نیلی، وکیل جعفر پناهی، اعلام کرد که شعبۀ ۲۶ دادگاه انقلاب تهران این فیلمساز سرشناس ایرانی را به پنج سال و یک ماه حبس تعزیری و مصادرۀ تمامی اموال منقول و غیرمنقول محکوم کرده است.🔸آقای نیلی روز سه‌شنبه پنجم آبان در گفت‌وگو با پایگاه خبری امتداد گفت که دادگاه همچنین موکلش را به دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال محرومیت از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی محکوم کرده است.🔸به‌گفتۀ این وکیل دادگستری، حکم جدید به‌صورت غیابی صادر شده و حتی وقت رسیدگی به پرونده نیز به جعفر پناهی ابلاغ نشده بود.🔸او توضیح داد که پس از مسدود شدن حساب‌های بانکی موکلش در هفتۀ گذشته، با مراجعه به اجرای احکام دادسرای فرهنگ و رسانه از صدور این حکم در پرونده‌ای دیگر مطلع شده‌اند.🔸مصطفی نیلی افزود که در پرونده، جعفر پناهی فردی خارج از کشور معرفی شده، در حالی که او دهم فروردین به ایران بازگشته است.🔸این وکیل همچنین گفت که شعبۀ ۱۶ دادسرای فرهنگ و رسانه روز ۳۰ اردیبهشت برای پناهی حکم جلب صادر کرده، در حالی که او همان روز برای رسیدگی به پرونده‌ای دیگر در شعبۀ ۲۶ دادگاه انقلاب حضور داشته است.🔸به‌گفتۀ آقای نیلی، جعفر پناهی اکنون سه پروندۀ مفتوح قضایی دارد.🔸این فیلمساز خردادماه گذشته در پرونده‌ای جداگانه به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی» به یک سال حبس تعزیری، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال ممنوعیت عضویت در گروه‌ها و تشکل‌های سیاسی و اجتماعی محکوم شده بود.🔸جعفر پناهی که پس از ۱۴ سال ممنوع‌الخروجی سال گذشته اجازه خروج از ایران را پیدا کرده بود، پس از ماه‌ها سفر و حضور در اروپا و آمریکا، ۹ فروردین امسال از طریق مرز زمینی بازرگان به ایران برگشت.🔸او در این مدت برای نمایش و تبلیغ فیلم «یک تصادف ساده» در خارج از کشور به سر می‌برد. این فیلم سال گذشته جایزه نخل طلای جشنواره کن را به دست آورد.@RadioFarda1,820Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
27 Oct, 18:14
«من می‌ترسم»یکی دو هفته پیش که بهنام بهزادی خبر اکران آخرین فیلمش «من می‌ترسم» را داد، به یکی دیگر از رفیقان سپردم که به‌جای من به مهمانی فیلم برود و برایم از حال‌وهوای آدم‌ها و آن‌جا و خود فیلم بنویسد.📍برای تماشای فیلم باید چند ساعتی صبر می‌کردیم تا مهمان‌های ویژه روی فرش قرمز بروند، عکس بگیرند و روی پوستر فیلم امضای یادگاری بگذارند و بعد داخل سالن برویم.📍بهزادی در سخنرانی‌اش با لحنی قاطع گفت: «گمان می‌کنم این فیلم آخرین فیلم از آن سنتی است که در ایران به آن سینمای مستقل می‌گوییم و به شکل عمومی اکران می‌شود. خود من بعد از بیش از ۲۰ سال که این کار را می‌کنم و سعی می‌کنم به لحاظ مالی مستقل فیلم بسازم تا به لحاظ فکری بدهکار کسی نباشم، امروز دیگر حتماً نمی‌توانم فیلم بسازم.»📍او صریحاً گفت: «سینمای میانه‌رو، سینمای جریان اصلی و سینمای حکومتی و ارگانی چنان جا را برای همه‌ی سینما تنگ کرده و چنان هزینه‌های تولید را بالا برده که سینمای مستقل ایران، که یک روزی مثل فرش ایران هویت فرهنگی ما بود، تمام شده است.»📍بعد از سخنرانی، نوبت نمایش فیلم شد و رسیدن به پاسخ این پرسش که آیا فیلم بعد از گذشت نزدیک به یک دهه هنوز به‌روز است یا مشمول گذشت زمان شده است؟📍باید اذعان کنم که فیلم غافلگیرکننده بود و فضاهایی را ایجاد کرده بود که از حرف‌ها و ماجراهای روز می‌گریخت و روان‌شناسی قدرت را در جامعه‌ی ایران به نمایش می‌گذاشت و برای همین تاریخ مصرف نداشت.📍فیلم تلویحاً به ما می‌گفت که ما همیشه همین‌طور بوده‌ایم و محصول چیزی هستیم که خودمان به وجودش آورده‌ایم و آنچه ترسناک است، قربانی شدن شعر و شاعر با هم است و در این بازی کثیف، برنده‌ای وجود ندارد. همه فدای شرایطی می‌شوند که محصول دور باطل خشونتی است که کسی عزم شکستنش را ندارد.@KhabGardمتن کامل را در خوابگرد بخوانید 👇 https://khabgard.com/9570/خوابگرد«من می‌ترسم» این آخرین اکران عمومی سینمای مستقل باشدکنجکاو بودم بدانم فیلمی که این همه سال از ساختش گذشته، با این شتاب و فشردگی رویدادها از اعتراض و سرکوب و جنگ و بحران، آیا هنوز نسبتی با حال‌وهوای امروز جامعه دارد یا نه.2,430Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
19 Sept, 19:22edited
فیلم سینمایی «دعوت» (The Invite) اولیویا وایلد برای من بسیار ارزشمندتر از آن است که آن را فقط یک اقتباس آمریکایی خوب یا حتا عالی از اصل اسپانیایی آن بخوانم.دیگر نسخه‌های این فیلم را که فرانسوی‌ها و ایتالیایی‌ها و سوئیسی‌ها و حتا براداران و خواهران کره‌ای از نوع جنوبی با اقتباس از فیلم «همسایه‌های طبقه‌ی بالا»ی سسک گای ساخته‌اند، ندیده‌ام.اما «دعوت» وایلد در مقایسه با «همسایه‌های طبقه‌ی بالا» از آن نمونه‌های نسبتاً نادر است که اقتباس نه تنها از زیر سایه‌ی اثر اصلی بیرون آمده بلکه با دست بردن در مفهوم اثر از اصل آن پیشی گرفته و به اثری مستقل تبدیل شده است؛ فیلمی که سکس در آن بیشتر از آن‌که موضوع بحران باشد، نقش زبان بحران را بازی می‌کند...@KhabGard نیم‌نگاهی به فیلم «دعوت» 👇 https://khabgard.com/9536/خوابگردچرا فیلم «دعوت» اولیویا وایلد از نسخه‌ی اصلی اسپانیایی‌اش ارزشمندتر است؟فیلم سینمایی «دعوت» برای من بسیار ارزشمندتر از آن است که آن را فقط یک اقتباس آمریکایی خوب یا حتا عالی از اصل اسپانیایی آن بخوانم.2,600Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
14 Sept, 16:48edited
جنبش «زن زندگی آزادی»، تا اطلاع ثانوی، مدرن‌ترین و عمیق‌ترین و زیباترین جنبش «اجتماعی» تاریخ معاصر ما بوده است؛ جنبشی که نه رهبر داشت، نه ستاد و نه ایدئولوژی‌ای که برای زندگی نسخه بپیچد.از کشته‌شدن مظلومانه‌ی مهسا امینی برخاست، اما خیلی زود زندگی را از دل مرگ فریاد کرد؛ حق انتخاب، اختیار بدن، شادی و حق زیستن بدان گونه‌ی حداقلی که آدمی می‌خواهد.قدرت «زن زندگی آزادی» فقط در خیابان و شمار معترضان نبود؛ چیزی را در ذهن و رفتار جامعه جابه‌جا کرد که نمی‌توان به جای اولش برگرداند. زنان در مرکز آن ایستادند، نسل جوان زبانش را ساخت و هنر و موسیقی و تصویر، بیش از هر بیانیه، صدایش را به جهان رساند.جنبش «زن زندگی آزادی» شاید مؤثرترین جنبش تاریخ «سیاسی» ایران نباشد، اما بعید می‌دانم هیچ جنبش دیگری در تاریخ معاصر ایران به این سرعت و با این عمق، تصویر عمومی از آزادی فردی، زن، بدن و زندگی روزمره را دگرگون کرده باشد. زیبایی‌اش نیز درست در همین بوده است.بدبخت حکومتی مرگ‌اندیش که دورترین فاصله‌یKhabgard | خوابگرد
8 Sept, 18:57
از آن سوی خیابان همه‌چیز عادی استنام سریال DTF St. Louis کفایت می‌کند برای اینکه خیال کنی با قصه‌ای طرفی درباره‌ی آدم‌هایی که از زندگی مشترک و میان‌سالی و روزمرّگی خسته شده‌اند و می‌خواهند سهمِ لابد ازدست‌رفته‌شان از شور جوانی و سکس و هیجان عاطفی را پس بگیرند.در اولین قسمت‌های سریال تقریباً تمام نشانه‌های لازم برای تأیید چنین تصوری به‌وفور و به‌روشنی دیده می‌شود، اما همه‌ی این نشانه‌ها معنای اولیه‌شان را خیلی زود کنار می‌گذارند و دامگه حادثه آرام‌آرام دهان گشادش باز می‌کند.سریال ابتدا وانمود می‌کند که قرار است قصه‌ای پیرامون همین میل ظاهراً ساده و صریح را روایت کند، اما هرچه جلوتر می‌رویم، بیشتر معلوم می‌شود که سکس در این قصه بیشتر وسیله است تا مقصد.کار اصلی از جایی شروع می‌شود که قطعه‌ها سر جای معمول و همیشگی خودشان نمی‌نشینند؛ حتا نوع و روند بازجویی‌ها...@KhabGardنقد و بررسی سریال DTF St. Louis 👇 https://khabgard.com/9396/خوابگردسریال DTF St. Louis؛ از آن سوی خیابان همه‌چیز عادی استآدم‌ها فقط با کاری که می‌کنند به همدیگر آسیب نمی‌زنند؛ از معنایی هم که برای گفتار و رفتار یکدیگر می‌سازند، آسیب می‌بینند. مضمون اصلی سریال شاید این باشد که فرق است میان «دوست داشته شدن» و «احساس دوست داشته شدن».5,820Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
8 Sept, 10:18
forwarded from @ecolepariahfr
دموکراتیک کردن اسلام؛ جنبش‌های اجتماعی و چرخش پسااسلام‌گرا (٢٠٠۶)، اثر مهم آصف بیات، نگاه ما را از «ماهیت اسلام» به سوی مبارزه‌های اجتماعی و سیاسی مسلمانان می‌برد: مبارزات زنان، جوانان، دانشجویان، روشنفکران و جنبش‌های اجتماعی که در کشاکش با قدرت، به دین و سیاست معناهای تازه می‌دهند.این کتابِ شاخص در مطالعات خاورمیانه با تمرکز بر ایران و مصر، مفاهیمی چون اسلام‌گرایی، پسااسلام‌گرایی، جنبش اجتماعی و دموکراسی را از خلال تجربه‌های تاریخی و سیاسی منطقه بازخوانی می‌کند. در واقع، اهمیت کتاب بیات اینجاست که تفسیری جامعه‌شناسانه از اسلام در جنبش‌های سیاسی ایران و مصر ارائه می‌دهد.دموکراتیک کردن اسلام جنبش‌های اجتماعی و چرخش پسااسلام‌گرایانه آصف بیات ترجمهٔ مریم وحدتی نشر پاریاکتابی برای همهٔ کسانی که می‌خواهند رابطهٔ دین، سیاست، جامعه و دموکراسی را از نو به پرسش بگیرند. برای تهیهٔ کتاب، می‌توانید به ایمیل نشر پاریا به نشانی زیر پیام بفرستید. pariahecole@gmail.com این کتاب در ۳۶۰ صفحه منتشر4,290Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
5 Sept, 14:41
جواد مجابی درگذشتجواد مجابی، شاعر، نویسنده، طنزپرداز و منتقد ادبی و هنری سرشناس ایران، پس از تحمل یک دوره بیماری سرطان، روز شنبه ۱۴ شهریور در ۸۶ سالگی درگذشت.جواد مجابی سال ۱۳۱۸ در قزوین به دنیا آمد و بیش از شش دهه در عرصه‌ی ادبیات، روزنامه‌نگاری و نقد هنرهای تجسمی فعالیت کرد. او در رشته‌های حقوق و اقتصاد تحصیل کرد و از اواخر دهه ۱۳۴۰ به‌طور حرفه‌ای وارد مطبوعات شد و مدتی نیز دبیر بخش فرهنگی روزنامه‌ی «اطلاعات» بود.از جواد مجابی ده‌ها کتاب در قالب شعر، داستان، رمان، طنز و پژوهش هنری منتشر شده است. «باغ گمشده»، «فصلی برای تو»، «شب ملخ»، «عبور از باغ قرمز» و «یادداشت‌های آدم پرمدعا» از آثار شناخته‌شده‌ی او هستند.او همچنین بخش مهمی از فعالیت خود را به نقد و پژوهش درباره‌ی هنر مدرن و هنرهای تجسمی ایران اختصاص داد.جواد مجابی در سال‌های منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ ازجمله نویسندگان منتقد فضای سیاسی و سانسور در حکومت پهلوی بود و در نخستین ماه‌های پس از انقلاب نیز از تحولات سیاسی روز حمایت6,230Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
4 Sept, 16:57
«شکاف‌ها»، رمان جدید شیدا بازیاررمان جدید شیدا بازیار با نام «شکاف‌ها» ۱۲ شهریور در آلمان منتشر شد، ولی از چند هفته قبل که به دست منتقدان افتاده بود و درباره‌ی آن نقد و معرفی نوشته و منتشر می‌شد، اعتنای بسیاری برانگیخت و به‌عنوان اثری دیده شد که کل پاییز کتاب آلمان را به خود مشغول خواهد کرد.شیدا بازیار نویسنده‌ی آلمانی ایرانی‌تبار است که سال ۱۹۸۸ در آلمان به دنیا آمد. پدر و مادرش از پناهندگان سیاسی ایرانی بودند. او در دانشگاه نویسندگی ادبی خواند و سال‌ها در کنار نوشتن، در حوزه‌ی آموزش جوانان فعالیت کرد.نخستین رمانش، «شب‌ها در تهران آرام است»، در سال ۲۰۱۶ منتشر شد و با روایت سرگذشت یک خانواده‌ی ایرانی از انقلاب ۱۳۵۷ تا مهاجرت و زندگی در آلمان، توجه گسترده‌ای برانگیخت و خیلی زود او را به یکی از نویسندگان شناخته‌شده‌ی نسل جدید ادبیات آلمانی‌زبان تبدیل کرد.رمان دوم او، «سه رفیق زن» که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، بر دوستی سه زن جوان، تجربه‌ی مهاجرت، نژادپرستی و خشونت راست افراطی در آلمانخوابگرد«شکاف‌ها»، رمان جدید شیدا بازیار؛ پرآوازه پیش از انتشار عمومیرمان جدید شیدا بازیار با نام «شکاف‌ها» ۱۲ شهریور در آلمان منتشر شد، ولی پیشاپیش و از چند هفته قبل که به دست منتقدان افتاده بود و درباره‌ی آن نقد و معرفی نوشته و منتشر می‌شد، اعتنای بسیاری برانگیخت.4,930Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
31 Aug, 15:45edited
آنچه بر خوابگرد گذشت و نمی‌گذرددر ۸۸ روزی که اینترنت را پس از آغاز جنگ ویرانگر به روی مردم بستند، سرور میزبان وبلاگ خوابگرد هم در بمباران یکی از دیتاسنترهای تهران سوخت و دود شد و به هوا رفت؛ ٢٣ سال بایگانی...حالا پس از شش ماه وبلاگ خوابگرد از زیر خاکستر برگشته است؛ همان‌طور که خودم دردهای تلنبارشده را دوباره روی دوشم انداخته‌ام و دوباره ایستاده‌ام....اما در این شش ماه، تلخ‌تر از بازگشت کابوس‌ها، تماشای صحنه‌ای بود که در آن درد و استیصال عریان مردم به سوداگری سیاسی فروخته می‌شد...@KhabGard متن کامل👇 https://khabgard.com/9325/خوابگردبازگشت خوابگرد از زیر خاکستر؛ وظیفه‌ی کلمه در میانه‌ی ویرانیرضا شکراللهی: ضدجنگ بودن برای من که نزدیک به چهل سال زخم و رنج و درد و پریشانی آن را روی شانه‌ام به این سوی و آن سوی ایران و دنیا کشیده‌ام، موضعی سیاسی یا فضیلتی اخلاقی نیست. جنگ برای من که در نوجوانی حتا فرو ریختن بمب‌های خوشه‌ای بر روستای دزلی کردستان را…6,160Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
1 Mar, 23:30
.11,200Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
21 Feb, 11:40edited
آمار و جزئیاتی از کشتگان نجف‌آباد . این روزها که آیین‌های مردمی چهلم کشتگان شب‌های خونین ۱۸ و ۱۹ دی در نجف‌آباد توجه یک ایران بزرگ در داخل و خارج خاک را برانگیخته، احساسی عمیق از سوگ و افتخار در وجودم نسبت به زادگاهم جوشیدن گرفته است. این حس مشترک، هم‌چون زنجیری از همدلی، ما را از هر نقطه‌ی ایران‌مان بار دیگر به همدیگر متصل کرده است؛ آن هم با خلاقیتی بی‌نظیر که مردم از هر قوم و منطقه‌ای به‌طور یکپارچه عزا را به جشن و حماسه‌ای پرشور بدل کردند و روایت جعلی حکومت از اعتراضات را زیر پا له کردند.چند منبع در نجف‌آباد، به‌طور جداگانه، تا امروز توانسته‌اند آمار دست‌کم ١٨٠ کشته در این شهر و حومه‌اش را تأیید کنند. حومه‌ی نجف‌آباد یعنی شهرها و شهرک‌هایی چون یزدان‌شهر، امیرآباد، فیروزآباد، ویلاشهر، گلدشت، کهریزسنگ و روستاهای بزرگی مثل حاجی‌آباد و نهضت‌آباد.از این شمار، حدود ١١٠ کشته در مزار بزرگ شهر نجف‌آباد به خاک سپرده شده‌اند. در تصویر، عکس ۶٣ جاویدنام را در مراسم چهلم در محوطه‌ی «گلزارX (formerly Twitter)رضا شکراللهی | خوابگرد (@khabgard) on Xآمار و جزئیاتی از کشته‌شدگان نجف‌آباد این روزها که آیین‌های مردمی چهلم کشتگان شب‌های خونین ۱۸ و ۱۹ دی در نجف‌آباد توجه یک ایران بزرگ در داخل و خارج خاک را برانگیخته، احساسی عمیق از سوگ و افتخار د…19,400Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
3 Feb, 19:52edited
نوشته‌ی یکی از دوستانم که مستندساز است و در تهران زندگی می‌کند.از زاویه‌دید ما نگاه کنید؛ ما که این‌جاییم...شما که بیرون از ایران هستید، خیلی‌هایتان با همان درد و خشمی زندگی می‌کنید که ما. بزرگ‌ترین دلگرمی ما این است که با آن‌همه دلتنگی و اضطرابی که شما دارید و ما تصوری دقیق از آن نداریم، هنوز کنار ما ایستاده‌اید و صدای ما بوده‌اید در دنیا. اما همدلی، به‌تعبیر سوزان سانتاگ، احساسی ناپایدار است و اگر به عمل درنیاید، پژمرده می‌شود.فراموش نکنید که ما دی‌ماه را با تک‌تک سلول‌هایمان زندگی کردیم، با صدای شلیک، با بوی دود، خون، زخم، زندان و وحشت و خاموشی مطلق. به همین دلیل، همان خواسته‌ی مشترک، همان جمله‌ی ساده و عریان، برای ما نه شعار که تلاش برای بقا بود: سرنگونی این رژیم.اما پس از روزها و شب‌های طولانی خاموشی مطلق، آنچه اکنون از روزنه‌های کوچک شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها به چشم می‌آید، شباهت چندانی به جنس زخم ما ندارد.این‌جا، در ایران، پادشاهی‌خواه و غیرپادشاهی‌خواه، دوشادوش و17,800Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
27 Jan, 21:53
forwarded from @mmaljoo
⭕️ چگونه دیکتاتورها سقوط می‌کنندکتابِ چگونه دیکتاتورها سقوط می‌کنند و ملت‌ها زنده می‌مانند، نوشتۀ مارسل دیرسوس، نوعی نقشۀ کالبدشکافی قدرت در نظام‌های اقتدارگراست. دیرسوس با تکیه بر ده‌ها نمونۀ واقعی نشان می‌دهد آنچه دیکتاتوری‌ها را سرپا نگه می‌دارد نه ترس‌خوردگیِ توده‌ها بلکه شبکۀ وفاداری نخبگان سیاسی و نظامی و اقتصادی است.این نگاه برای جامعه‌ای مانند ایران حیاتی است، زیرا سال‌ها تمرکز بر «قیام نهایی مردم» یا تغییرات ناگهانی عمدتاً به سرخوردگی انجامیده است. کتاب با شکستن اسطورۀ سقوط‌های برق‌آسا به خواننده می‌آموزد که تغییر واقعی زمانی رخ می‌دهد که ستون‌های درونی قدرت شروع به ترک‌برداشتن کنند.بر اساس تحلیل دیرسوس، ملت‌ها در برابر دیکتاتوری معمولاً با چند مسیر روبه‌رو هستند: فشار اجتماعی از پایین، شکاف و ریزش درون حاکمیت، فشار اقتصادی و بین‌المللی، و در برخی کشورها تهاجم خارجی.در ایران، اعتراضات مردمی بزرگ‌ترین نیروی مرئی تغییر بوده است. قدرتش در مشروعیت‌زدایی و آشکارسازیِ بحران12,100Open in TelegramKhabgard | خوابگرد
20 Jan, 18:07edited
آیا رضا پهلوی می‌تواند مثال درست یک رهبر اپوزیسیون باشد؟ . این نوشتار تلاش می‌کند، به‌جای داوری سیاسی، با نگاه تحلیلی توضیح دهد که چه عواملی می‌تواند باعث شود یک چهره مانند رضا پهلوی، که از سرمایه‌ی نمادین بزرگی برخوردار است و در نگاه بخشی از افکار عمومی و12,500Open in Telegram
A feedback bot for your channel — free
Followers write to the bot, you answer by reply, your account stays hidden. Created in one tap.
How it works →Related Channels
Other channels in the same section of the catalogue.
